Opracowane przez A. Gmiter-Szpatowicz na podstawie materiałów ze szkolenia „Zaburzenia przetwarzania słuchowego (APD) a trudności w procesie komunikacji i uczenia się" R. Borowieckiej. Lublin, grudzień 2016 r. ZALECENIA DLA DZIECI Z ZABURZENIAMI PRZETWARZANIA SŁUCHOWEGO (APD) Ogólne wskazówki do pracy w szkole i w domu: Centralne Zaburzenia Przetwarzania Słuchowego (czyli w skrócie APD lub CAPT) to zaburzenia pracy zmysłu słuchu wynikające z nieprawidłowości na poziomie Centralnego Układu Nerwowego, czyli inaczej mówiąc Ośrodkowego Układu Nerwowego, przy prawidłowej budowie i pracy jego części obwodowej (czyli uszu), które obejmują szeroki zakres objawów. Centralne zaburzenia przetwarzania słuchowego najczęściej diagnozowane są u dzieci. Jednak nie są to zaburzenia charakterystyczne tylko dla dzieci. Chociaż pewne trudności się zmniejszają, to na całe życie jednak pozostają, nie wyrasta się z nich z chwilą osiągnięcia dorosłości. jestem mamą 7-letniego Alexa. Syn powtarza klasę pierwszą, równocześnie diagnozowałam go w P.P.P, na centralne zaburzenia przetwarzania słuchowego. Skierowano mnie na badania do lekarza - otrzymałam zaświadczenie lekarskie. Rozpoznanie: Centralne Zaburzenia Przetwarzania Słuchowego. Dla dzieci wieku 4-6 lat prowadzimy badania określające ryzyko wystąpienia zaburzeń APD (centralne zaburzenia przetwarzania słuchowego), natomiast od 7 roku życia wykonujemy diagnozę audiologiczną, potwierdzającą centralne zaburzenia przetwarzania słuchowego Zaburzenia Przetwarzania Słuchowego, wbrew ogólnemu przekonaniu, nie mają związku z Strefa Rodzica Centralne Zaburzenia Przetwarzania Słuchowego (APD) 5Wdf5W. Autor: Pedagogika Specjalna - portal dla nauczycieliOpublikowano: 25 listopada 2018 roku. Zaburzenia przetwarzania słuchowego to termin stosowany w medycynie (audiologii), psychologii i pedagogice dla określenia zespołu objawów wynikających z nieprawidłowego funkcjonowania wyższych funkcji słuchowych. Jest to upośledzenie zmysłu słuchu pomimo prawidłowej budowy i funkcjonowania uszu. Wynika z niewłaściwej współpracy narządów słuchu z mózgiem, który błędnie rozpoznaje i interpretuje dźwięki docierające do uszu. W efekcie, chociaż słuch człowieka jest prawidłowy, ma on problemy ze zrozumieniem tego, co słyszy. ETIOLOGIA ZABURZEŃ PRZETWARZANIA SŁUCHOWEGO Zaburzenia przetwarzania słuchowego wynikają z mikrouszkodzeń części mózgu odpowiedzialnych za interpretację bodźców akustycznych. Mikrouszkodzenia te mogą mieć różne źródła. Najczęstszymi przyczynami zaburzeń przetwarzania słuchowego są: w okresie prenatalnym: infekcje wirusowe; intoksykacja alkoholem, tytoniem, środkami odurzającymi, lekami; ekspozycja na ołów; nieprawidłowe ułożenie szyi płodu skutkujące jednostronnym uszkodzeniem słuchu; podczas porodu: niedotlenienie i urazy mechaniczne; w okresie postnatalnym: wady słuchu, których rehabilitacja nie przebiega prawidłowo; wysiękowe zapalenia ucha środkowego; zablokowanie przewodu Eustachiusza; nadmierna stymulacja bodźcami słuchowymi; niedotlenienie w czasie snu z powodu przerośniętego migdałka gardłowego; choroby metaboliczne; epilepsja. DIAGNOZA ZABURZEŃ PRZETWARZANIA SŁUCHOWEGO Diagnozę zaburzeń przetwarzania słuchowego stawia lekarz audiolog, ale w proces diagnostyczny powinni być również zaangażowani tacy specjaliści jak logopeda, pedagog, psycholog. Omawiany syndrom można rozpoznać tylko u dzieci, które mieszczą się w normie intelektualnej, mają prawidłowy słuch oraz nie występują u nich deficyty wyższych funkcji poznawczych i językowych. ISTOTA ZABURZEŃ PRZETWARZANIA SŁUCHOWEGO Na zaburzenia przetwarzania słuchowego składa się zespół wielu różnorodnych symptomów. Do najczęściej występujących objawów omawianego syndromu należą: nierozróżnianie podobnych dźwięków mowy; trudności ze zrozumieniem mowy w hałaśliwym otoczeniu; zaburzenia rozumienia mowy zniekształconej; problemy z lokalizacją źródła słyszanych dźwięków; kłopoty z oceną natężenia, wysokości, długości, kolejności słyszanych dźwięków; brak umiejętności selekcjonowania bodźców słuchowych; trudności ze skoncentrowaniem się na bodźcach słuchowych; zaburzenia mowy (nieprawidłowa artykulacja głosek, niewłaściwa wymowa słów); obniżona pamięć słuchowa; deficyty w zakresie uczenia się drogą słuchową; nadwrażliwość na dźwięki; subiektywne odczucie deprywacji w zakresie stymulacji akustycznej. W efekcie wymienionych objawów dzieci z zaburzeniami przetwarzania słuchowego doświadczają wielu poważnych trudności w codziennym funkcjonowaniu, a w szczególności podczas nauki szkolnej. Mylą zbliżone dźwięki, przekręcają podobnie brzmiące wyrazy lub błędnie je wymawiają. Wskutek tego mają kłopoty z analizą i syntezą słuchową, czyli podziałem tekstu na zdania, wyrazy, sylaby, głoski oraz scalaniem głosek, sylab, wyrazów, zdań w tekst. W wyniku tych kłopotów mają także trudności w nauce czytania i pisania, popełniają wiele błędów ortograficznych. Również rozumienie tekstu samodzielnie czytanego na głos bądź słuchanego stanowi dla nich problem. Dlatego też często nie rozumieją wydawanych ustnie dłuższych, złożonych poleceń i instrukcji. Dzieci z zaburzeniami przetwarzania słuchowego charakteryzują również deficyty w zakresie uwagi słuchowej. Nie potrafią właściwie selekcjonować dźwięków, które docierają do nich z otoczenia. Jednakowo reagują na wszystkie sygnały akustyczne, dlatego nawet słabe dźwięki zakłócające dekoncentrują je. Także pamięć słuchowa dzieci cierpiących na zaburzenia przetwarzania słuchowego jest istotnie obniżona. Szybko zapominają o tym, co zostało powiedziane i mają spore trudności z odtworzeniem usłyszanych treści. Dzieci z zaburzeniami przetwarzania słuchowego mogą też przejawiać nieprawidłowości w zakresie wrażliwości na bodźce akustyczne. Bywają nadwrażliwe na dźwięki, drażni je hałas. Aby zrozumieć, co się dzieje w hałaśliwym otoczeniu, muszą szczególnie natężać uwagę, czyli ponosić znaczny wysiłek. Może to powodować u nich niepokój, rozdrażnienie, zmęczenie, bóle głowy. Zdarza się także, że dzieci z zaburzeniami przetwarzania słuchowego cechuje zbyt niska wrażliwość na sygnały dźwiękowe. Znajdują się w stanie deprywacji akustycznej, z czym próbują sobie radzić poprzez samodzielne wydawanie głośnych dźwięków (podniesiony ton głosu, krzyk), powodowanie hałasu (stukanie przedmiotami) czy wsłuchiwanie się w dźwięki wydawane przez urządzenia znajdujące się w pobliżu (wentylator, odkurzacz). Dzieci dotknięte omawianym syndromem doświadczają także wielu trudności komunikacyjnych. Mają kłopoty w zakresie interpretowania oraz stosowania cech prozodycznych mowy. Niewłaściwie odczytują akcent i intonację usłyszanych komunikatów werbalnych. Trudno im odpowiednio modulować głos podczas wypowiedzi. W efekcie ich mowa jest monotonna i zbyt cicha albo za głośna i nadmiernie dynamiczna. Może to powodować nieporozumienia pomiędzy dziećmi i innymi osobami z ich otoczenia oraz ujemnie wpływać na ich wizerunek w społeczności. Wskutek opisanych problemów dzieci z zaburzeniami przetwarzania słuchowego nie czują się bezpiecznie w swoim otoczeniu. Pomimo zwiększonego wysiłku, nie zawsze właściwie rozumieją sytuację, w której się znajdują. Doświadczają także permanentnego dyskomfortu w zakresie sfery słuchowej. Mają problemy komunikacyjne oraz trudności w nauce szkolnej. Wszystko to jest dla nich źródłem chronicznego stresu i może powodować obniżenie samooceny oraz nieśmiałość. FUNKCJONOWANIE SZKOLNE DZIECI Z ZABURZENIAMI PRZETWARZANIA SŁUCHOWEGO Dzieci z zaburzeniami przetwarzania słuchowego doświadczają wielu rozmaitych trudności podczas pobytu w szkole. Muszą tu bowiem funkcjonować, komunikować się i uczyć w warunkach zwiększonego hałasu, w obecności wielu bodźców akustycznych, co jest dla nich szczególnie niekorzystne. Dlatego ważne jest, aby zapewnić im możliwie największy komfort w tym zakresie. Możemy to uczynić poprzez eliminowanie zbędnych hałasów w szkole następującymi sposobami: zmniejszenie liczebności klasy, do której uczęszcza uczeń z zaburzeniami przetwarzania słuchowego; umożliwienie dziecku z omawianym syndromem realizacji wybranych przedmiotów w trybie indywidualnym (np. muzyka, język obcy); tworzenie w szkole stref ciszy (wydzielone miejsca na korytarzach, gdzie mogą przebywać uczniowie, którzy potrzebują odpoczynku od bodźców słuchowych); zapewnienie dziecku możliwości wyciszenia się, odpoczynku od nadmiaru wrażeń akustycznych (np. specjalnie przygotowane miejsce, do którego może się udać się nawet podczas lekcji, celem krótkiego odpoczynku); eliminowanie z sal szkolnych urządzeń emitujących intensywne dźwięki (wentylatory, głośno tykające zegary); wyciszenie ścian sal lekcyjnych specjalną pianką, uszczelnienie drzwi i okien, aby nie przepuszczały hałasów z zewnątrz; eliminowanie pogłosu w salach lekcyjnych poprzez wykorzystanie dywanów, zasłon, poduszek; sadzanie dziecka w pobliżu nauczyciela, aby lepiej słyszało jego słowa. W przypadku niektórych dzieci konieczne może być także zastosowanie cyfrowego systemu wspomagającego funkcje słuchowe. Jest to urządzenie składające się z niewielkiego mikrofonu, który nosi nauczyciel oraz małej słuchawki, którą dziecko umieszcza na uchu. System ten wzmacnia głos nauczyciela i pozwala uczniowi lepiej wyróżniać go na tle wszystkich dźwięków, jakie występują w klasie podczas lekcji. W pracy dydaktycznej z dzieckiem cierpiącym na zaburzenia przetwarzania słuchowego nauczyciel powinien postępować zgodnie z następującymi wskazówkami: używać wiele pomocy wizualnych, aby uczeń mógł powiązać to, co słyszy z konkretnymi obrazami; stosować krótkie, proste polecenia i instrukcje słowne; ciągle kontrolować, czy dziecko rozumie wydane ustnie polecenia i instrukcje; nie odpytywać ucznia z czytania głośnego, recytowania, śpiewania na forum klasy; kilkakrotnie powtarzać ustne pytania, polecenia i dawać dziecku więcej czasu reakcję; przeznaczać uczniowi więcej czasu na zbudowanie dłuższych wypowiedzi językowych; umożliwiać dziecku patrzenie na twarz i usta osoby mówiącej; polecenia słuchowe dotyczące pracy zleconej uczniowi uzupełniać o wskazówki wzrokowe. Zaburzenia przetwarzania słuchowego sprawiają dziecku trudności w nauce pisania, opanowaniu ortografii, nauce czytania, nabywaniu nowego słownictwa, zapamiętywaniu ciągów słów (dni tygodnia, miesiące, kolejność liczb, kolejność liter w alfabecie). Dlatego należy uwzględniać ten syndrom na wszystkich przedmiotach szkolnych, a w szczególności podczas lekcji języka polskiego, muzyki, matematyki, języka obcego. Ze względu na duże obciążenie emocjonalne i permanentny stres, jakich doświadczają uczniowie z zaburzeniami przetwarzania słuchowego, konieczne jest także podejmowanie działań stymulujących ich motywację do nauki, podnoszących samoocenę, wzmacniających pozycję w grupie rówieśniczej. W tym celu, w codziennej pracy z uczniem cierpiącym na omawiany syndrom należy bazować na wzmocnieniach pozytywnych i umożliwiać mu odnoszenie sukcesów na forum grupy. Nie wolno ganić ani zawstydzać takiego dziecka z powodu wolniejszego tempa pracy czy błędów popełnianych w trakcie nauki opartej na kanale słuchowym. POSTĘPOWANIE TERAPEUTYCZNE WOBEC DZIECKA Z ZABURZENIAMI PRZETWARZANIA SŁUCHOWEGO Zaburzenia przetwarzania słuchowego nie mijają wraz z wiekiem, ale towarzyszą dotkniętej nimi osobie przez całe życie. Dlatego ważne jest, by poddać je właściwym oddziaływaniom korekcyjnym. Nawet pomimo szybkiego podjęcia wieloaspektowej, intensywnej terapii, niemożliwe jest zlikwidowanie symptomów syndromu. Celem oddziaływań podejmowanych wobec dziecka z zaburzeniami przetwarzania słuchowego jest jedynie zmniejszenie objawów, wypracowanie strategii kompensacyjnych wobec istniejących deficytów, usprawnienie funkcjonowania słuchowego i językowego oraz zminimalizowanie wtórnych objawów psychologicznych, takich jak nieśmiałość, zaniżona samoocena, stres. W terapii dziecka cierpiącego na zaburzenia przetwarzania słuchowego mogą uczestniczyć logopeda, neurologopeda, psycholog, pedagog, terapeuta pedagogiczny. Należy ją rozpocząć jak najszybciej, prowadzić systematycznie, w bezpiecznej, przyjaznej dla dziecka atmosferze. Ważne jest także zaangażowanie w proces rehabilitacji domu rodzinnego i szkoły dziecka, aby zalecone przez specjalistów ćwiczenia były wykonywane także w tych miejscach. Podstawową metodą terapeutyczną w przypadku omawianych zaburzeń jest tzw. indywidualny trening słuchowy. Składają się na niego między innymi ćwiczenia: lokalizacji źródła dźwięków; rozpoznawania dźwięków; różnicowania głośności, długości i wysokości dźwięków; zapamiętywania kolejności usłyszanych dźwięków; rozumienia mowy w obecności werbalnych i niewerbalnych bodźców zakłócających; powtarzania sekwencji słów, zdań w odpowiedniej kolejności; analizy i syntezy słuchowej; uwagi słuchowej; korzystania z cech prozodycznych mowy; rozumienia odsłuchiwanego i samodzielnie głośno odczytywanego tekstu; pisania ze słuchu; naśladowania melodii; różnicowania rytmów; naśladowania rytmu. Dobre rezultaty daje także uzupełnianie indywidualnego treningu słuchowego treningiem grupowym prowadzonym w formie zabaw i gier słuchowo-ruchowych. Tekst powstał w oparciu o następujące materiały: E. Kwaśniok, M. Ławecka: Stymulacja funkcji słuchowych w zaburzeniach centralnych procesów przetwarzania, Forum Logopedyczne, rok 2016, nr 24 A. Paczkowska, J. T. Marcinkowski: Istota zaburzenia przetwarzania słuchowego – niedocenianego problemu zdrowotnego, Hygeia Public Health, rok 2013, tom 48, nr 4 A. Senderski: Rozpoznawanie i postępowanie w zaburzeniach przetwarzania słuchowego u dzieci, Otolaryngologia, rok 2014, tom 13, nr 2 T. Zaleski: Centralne zaburzenia słuchu u człowieka, Kosmos. Problemy nauk biologicznych, rok 1998, tom 47, nr 3 Autor: Elżbieta Wika Pedagogika Specjalna – portal dla nauczycieli Centralne Zaburzenia Przetwarzania Słuchowego (czyli w skrócie APD lub CAPT) to zaburzenia pracy zmysłu słuchu wynikające z nieprawidłowości na poziomie Centralnego Układu Nerwowego, czyli inaczej mówiąc Ośrodkowego Układu Nerwowego, przy prawidłowej budowie i pracy jego części obwodowej (czyli uszu), które obejmują szeroki zakres objawów. U osób z APD zarówno słuch fizyczny, jak i przewodzeniowy jest prawidłowy, natomiast „uszkodzenie” ma miejsce w centralnej – nerwowej części układu słuchowego i objawia się niewłaściwym przetwarzaniem bodźców słuchowych. Mózg osoby z Centralnymi Zaburzeniami Przetwarzania Słuchowego nie potrafi rozpoznawać i interpretować dźwięków, w tym również dźwięków mowy. Kategorie APD: Wyróżnia się trzy kategorie Centralnych Zaburzeń Przetwarzania Słuchowego – ze względu na ich etiologię : - APD ROZWOJOWE (APD DEVELOPMENTAL) – występuje u dzieci z objawami APD, u których czułość słuchu jest w normie i nie stwierdzono innej przyczyny zaburzeń słuchu, jego skutki mogą utrzymywać się w dorosłości. - APD NABYTE (APD ACQUIRED) – występuje prawdopodobnie wskutek wydarzeń z okresu płodowego i po urodzeniu, np. wylewy, niedotlenienie, wcześniactwo, wysoki poziom bilirubiny, cytomegalia, toksoplazmoza, infekcje. - APD WTÓRNE (APD SECONDARY) – występuje po niedosłuchach przewodzeniowych, których przyczyną były przewlekłe OMS w okresie rozwoju. Przyczyny Centralnych Zaburzeń Przetwarzania Słuchowego Wymienia się wiele przyczyn APD, a wśród nich : – wcześniactwo, – niedotlenienie okołoporodowe, – neuroinfekcje i infekcje wirusowe w okresie noworodkowym, – urazy i nowotwory Ośrodkowego Układu Nerwowego (OUN), – udary, – uszkodzenia toksyczne, – długotrwała lub powtarzająca się okresowa deprywacja słuchowa (np. nawracające, wysiękowe zapalenie ucha środkowego), zwłaszcza w okresie intensywnego rozwoju funkcji słuchowych, – predyspozycje genetyczne. Według dr Senderskiego na fakt zwiększenia ilości dzieci, które mają problemy z percepcją słuchową, przy prawidłowej czułości słuchu, ma wpływ nadmierna stymulacja bodźcami wzrokowymi oraz słuchowymi (internet, gry komputerowe, telewizja itp.) powodując przekroczenie możliwości percepcji dziecka i zaburzając jego proces nabywania umiejętności komunikowania się. Nadmiar bodźców upośledza możliwości filtrowania i selekcji informacji, a w konsekwencji prowadzi do zaburzeń koncentracji uwagi. Na co mają wpływ Centralne Zaburzenia Przetwarzania Słuchowego? Centralne Zaburzenia Przetwarzania Słuchowego : – opóźniają rozwój mowy i ograniczają jej rozumienie, – osłabiają pamięć słuchową, – przyczyniają się do powstawania zaburzeń artykulacji, – powodują nadwrażliwość na dźwięki, – częstą są też źródłem problemów emocjonalnych (niska samoocena dziecka, nieśmiałość) i zaburzeń zachowania. Niektóre z wymienionych nieprawidłowości można zauważyć już u dziecka we wczesnym dzieciństwie. Jednak najbardziej oczywiste i widoczne stają się one wówczas, gdy dziecko osiąga wiek szkolny i zaczyna mieć trudności w nauce, w zakresie : – czytania, – pisania, – mylenia podobnych głosek i wyrazów, – brzydkiego pisma, – błędów ortograficznych, – kłopotów z koncentracją i utrzymaniem uwagi – skupienia się na głosie nauczyciela, – trudności ze zrozumieniem złożonych poleceń, – trudności z przyswojeniem treści dłuższej wypowiedzi lub opowiadania, – braku umiejętności konstruowania płynnych wypowiedzi, – trudności w nauce języka obcego. Właśnie dlatego dzieci z APD są bardzo często postrzegane są jako: – mniej zdolne, – nieuważne, – rozkojarzone, – leniwe. Tymczasem ich problem polega na tym, że: – łatwo się męczą podczas wykonywania czynności wymagających koncentracji na bodźcach słuchowych, – mają kłopot z utrzymaniem uwagi, – nie potrafią zablokować dostępu do bodźców nieistotnych i niechcianych, – co powoduje w efekcie, że wszystko je rozprasza. Powoduje to kłopoty w funkcjonowaniu emocjonalno-społecznym dzieci z APD. Diagnoza Centralnych Zaburzeń Przetwarzania Słuchowego Bardzo istotnym jest, aby dzieci z Centralnymi Zaburzeniami Przetwarzania Słuchowego zostały jak najszybciej zdiagnozowane – np. Diagnoza Neuroflow – opracowana przez dra Senderskiego. Aby zdiagnozować Centralne Zaburzenia Przetwarzania Słuchowego należy wykluczyć wszelkiego rodzaju ubytki słuchu oraz upośledzenie umysłowe u dziecka. Profesjonalnie przeprowadzona diagnoza daje podstawę, aby właściwie dobrać program pracy i uzyskać dobre efekty terapeutyczne u dziecka z APD. Aby tak się stało terapia musi być wieloaspektowa – np. wdrożenie różnego typu terapii stymulujących zaburzone wyższe funkcje słuchowe – np. Terapia Neuroflow, ale także zastosowanie (w niektórych przypadkach) Systemu FM, który pozwoli dziecku zafunkcjonować od razu lepiej w środowisku szkolnym i rówieśniczym. Terapię Centralnych Zaburzeń Przetwarzania Słuchowego prowadzimy w naszych Centrach Medycznych. Żeby sprawdzić ich lokalizacje, kliknij tutaj. Jeżeli wydaje Ci się, że dziecko ma trudności w słyszeniu w hałasie, nie spełnia poleceń, łatwo się rozprasza i ma problemy w koncentracji – warto je zdiagnozować pod kątem centralnych zaburzeń przetwarzania słuchowego. Nowa metoda profesora Skarżyńskiego do terapii takich zaburzeń wykorzystuje innowacyjny Stymulator Polimodalnej Percepcji Sensorycznej, nagrodzony Godłem „Teraz Polska”. - Tym co wyróżnia metodę jest fakt połączenia stymulacji słuchowej z treningiem psychologicznym. Zintegrowanie terapii psychologicznej z treningiem funkcji słuchowych daje o wiele większe możliwości efektywnego oddziaływania na osoby borykające się z trudnościami z przetwarzaniem słuchowym - mówi prof. nadzw. dr hab. n. med. Piotr H. Skarżyński z Centrum Słuchu i Mowy Medincus w Dlaczego tak się dzieje? Dziecko często może dobrze słyszeć, ale niewłaściwie odbierać to emocjonalnie. Podczas terapii pacjent uczy się właściwie odbierać i rozumieć emocje, kontrolować swoje myśli, a także uczy się kontroli własnych zachowań w różnych sytuacjach społecznych wywołujących emocje. - dodaje prof. Skarżyński. Czym są Centralne Zaburzenia Przetwarzania Słuchowego? Centralne Zaburzenia Przetwarzania Słuchowego (CAPD – Central Auditory Processing Disorders) to zespół objawów, wynikających z zaburzenia pracy słuchu spowodowanych nieprawidłowościami na poziomie centralnego układu nerwowego. Mówiąc prościej: dziecko słyszy – podstawowe badania słuchu nie wykazują problemów, lecz nie słucha – zachowuje się i funkcjonuje jak dzieci z niedosłuchem. W efekcie, pomimo prawidłowego rozwoju intelektualnego, dziecko ma poważne problemy w nauce, czytaniu, pisaniu, często zaburzenia emocjonalne. Badania wykazały, że centralne zaburzenia przetwarzania słuchowego występują u 2-5% dzieci w wieku 7 – 14 lat (częstość ich występowania jest dwukrotnie większa u chłopców), jednakże współwystępując z różnymi zaburzeniami jak np. dysleksja mogą sięgać nawet kilkudziesięciu procent. Szacuje się, że u co czwartego dziecka z dysleksją rozwojową współistnieją ośrodkowe zaburzenia słuchu. Stymulacja Polimodalnej Percepcji Sensorycznej Kluczem do skutecznej pomocy takim dzieciom jest wczesne zauważenie niepokojących objawów i skierowanie dziecka na specjalistyczne badania, a w razie potrzeby na terapię i rehabilitację. Stymulacja Polimodalnej Percepcji Sensorycznej metodą Skarżyńskiego (SPPS) została opracowana dla pacjentów z problemami w przetwarzaniu słuchowym współwystępującymi z problemami z rozumieniem mowy, trudności ami w czytaniu i pisaniu, opóźnionym rozwojem mowy, dyslalią, trudnościami w koncentracji uwagi, jąkaniem, zaburzeniami głosu. Dodatkowym atutem SPPS jest to, że terapia może być prowadzona zarówno w placówce, jak i w domu. Metoda SPPS stymuluje i angażuje zmysł słuchu, wzroku i dotyku. Pobudza ich wzajemną koordynację, dzięki czemu terapia pozwala małemu pacjentowi lepiej zintegrować odbierane bodźce. Aktywne ćwiczenia polegają m. in. na: różnicowaniu wysokości, natężenia oraz czasu trwania dźwięków, umiejętności wysłuchiwania dźwięków wiodących z tła, lokalizowaniu dźwięków, ćwiczeniu pamięci słuchowej, kontroli własnego głosu w obecności dźwięków zagłuszających i relaksacji. Terapia składa się z trzech poziomów, z których każdy trwa od 5 do 15 dni i obejmuje trzy części: słuchanie materiału dźwiękowego przetworzonego przez specjalną przystawkę SPPS, relaksację oraz część niezwykle lubianą przez małych pacjentów - granie na iPadzie w gry multimedialne i psychoedukacyjne. Stymulator Polimodalnej Percepcji Sensorycznej do prowadzenia terapii metodą Skarżyńskiego opracowany przez Centrum Słuchu i Mowy Sp. z został nagrodzony Godłem „Teraz Polska” w kategorii Przedsięwzięcia Innowacyjne. Zaburzenia przetwarzania słuchowego – co to znaczy? Zaburzenia przetwarzania słuchowego (Auditory Processing Disorder – APD) znane również jako Centralne Zaburzenia Przetwarzania Słuchowego (Central Auditory Processing Disorder – CAPD) to zespół objawów wynikających z zaburzeń zmysłu słuchu. Objawy pojawiają się w efekcie występowania nieprawidłowości na poziomie centralnego układu nerwowego. Taka sytuacja ma miejsce kiedy pacjent słyszy – podstawowe badania słuchu nie wykazują występowania problemów, ale nie słucha – zachowuje się i funkcjonuje podobnie do człowieka z niedosłuchem. Centralne Zaburzenia Przetwarzania Słuchowego najczęściej ujawniają się u dzieci w okresie przedszkolnym lub w pierwszych klasach szkoły podstawowej, ponieważ wówczas gwałtownie rosną wymagania stawiane zmysłowi słuchu. Zaburzenia przetwarzania słuchowego jest to problem, który dotyka około 5% – 7 % dzieci w wieku szkolnym 30% dzieci z dysleksją 40-50% dzieci z trudnościami w nauce częściej chłopców – występowanie zaburzeń przetwarzania słuchowego jest u nich dwukrotnie większa Objawy, które mogą sugerować występowanie zaburzeń przetwarzania słuchowego: trudności z koncentracją uwagi nadwrażliwość na dźwięki nieprawidłowe rozumienie usłyszanych treści – pytań, poleceń, instrukcji mylenie podobnie brzmiących słów nieprawidłowe natężenie głosu – mówienie zbyt cicho i monotonnie lub zbyt głośno i szybko ubogie słownictwo problemy z nauką języków obcych wada wymowy trudności z czytaniem i pisaniem niemuzykalność obniżona koordynacja ruchowa niewyraźne, dysgraficzne pismo mylenie strony lewej i prawej męczliwość lub nadaktywność trudności w regulacji emocji, np. zbytnia płaczliwość, drażliwość, impulsywność wycofywanie się z kontaktów społecznych sprawianie wrażenia nieobecnego Przyczyny CAPD – Centralnego Zaburzenia Przetwarzania Słuchowego: wystąpienie w okresie rozwoju płodowego infekcji wirusowych takich jak: toksoplazmoza, cytomegalia, grypa wcześniactwo, przyjmowanie przez matkę toksycznych substancji w czasie ciąży (palenie tytoniu, alkohol, narkotyki) niedotlenienie w czasie porodu lub po porodzie uraz głowy, częste i przewlekłe infekcje, zapalenia ucha środkowego, alergia przerośnięty adenoid (3 migdał) genetyczne predyspozycje – dysleksja Zaburzenia przetwarzania słuchowego występują również u młodzieży i osób dorosłych. CAPD może powodować problemy z rozumieniem mowy w sytuacjach trudnych akustycznie: podczas wykładu w sali o dużym pogłosie z niewłaściwie ustawionymi parametrami nagłośnienia podczas spotkania czy dyskusji, gdzie kilka osób mówi jednocześnie gdy ktoś mówi szybko lub niewyraźnie w czasie rozmowy przez telefon komórkowy, szczególnie gdy wokół panuje szum i hałas podczas rozmów przez komunikatory internetowe, w których głos rozmówcy jest sztucznie zmieniony, przez co słowa stają się trudne do zrozumienia lub zupełnie niezrozumiałe podczas pracy w pomieszczeniach typu open-space (w jednym pomieszczeniu pracuje wiele osób), ponieważ wówczas słuchacz jest narażony nadziałanie wielu czynników rozpraszających (dzwoniące telefony, rozmowy innych pracowników, szum klimatyzacji, hałasy z ulicy) Zaburzeniom przetwarzania słuchowego (CAPD) mogą dodatkowo towarzyszyć: szumy uszne nadwrażliwość słuchowa na specyficzne dźwięki, dźwięki o określonej częstotliwości oraz na głośne dźwięki niedosłuch obwodowy Wśród dorosłych zaburzenia CAPD są uciążliwe dla studentów, pracowników korporacji, uczestników uniwersytetów trzeciego wieku – mogą utrudniać naukę, pracę, ogólne funkcjonowanie i udział w życiu społecznym. Jak można pomóc pacjentowi z zaburzeniami przetwarzania słuchowego? Odpowiedzią na to pytanie może być trening NEUROFLOW® AKTYWNY TRENING SŁUCHOWY (ATS) Kto jest autorem metody Neuroflow – Aktywny Trening Słuchowy? Twórcą treningu słuchowego NEUROFLOW ® ATS jest doktor nauk medycznych Andrzej Senderski – lekarz otolaryngolog, specjalista audiolog i foniatra, absolwent Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Swoją karierę zawodową rozpoczął w Instytucie Fizjologii i Patologii Słuchu. Od początku pasjonowała go neuropsychologia słyszenia, czyli procesy przetwarzania słuchowego w mózgu, które inaczej można opisać słowami – „co robi nasz mózg z informacją którą otrzymuje z uszu”. Szkolił sie w Stanach Zjednoczonych w Klinice Audiologii i Logopedii Brigham Young University, a w Brigham Young University zebrał materiał do pracy doktorskiej „Słuchowe potencjały wywołane w obiektywnej ocenie procesu rozumienia mowy (2004r.) Czym jest terapia słuchowa NEUROFLOW ® ATS? Jest to interaktywny trening wyższych funkcji słuchowych dla dzieci, młodzieży i dorosłych z zaburzeniami przetwarzania słuchowego (centralnymi zaburzeniami słuchu) oraz dzieci z grupy ryzyka tych zaburzeń (od 4 roku życia). Trening Neuroflow® prowadzony jest on-line i jest dostępny platformie internetowej. Na czym polega terapia słuchowa NEUROFLOW ® ATS? Badanie przetwarzania słuchowego Przed wykonaniem baterii znormalizowanych testów słuchowych na podstawie których pacjent może zostać zakwalifikowany na terapię NEUROFLOW ® ATS, należy wykonać badanie słuchu fizycznego (audiometria tonalna). Trening – w zależności od głębokości zaburzeń przetwarzania słuchowego może składać się od dwóch do czterech etapów. Każdy etap treningu słuchowego poprzedzony jest diagnozą przeprowadzaną przez certyfikowanego providera metody Neuroflow ®. W przypadku, gdy pacjentem jest dziecko, na pierwszym spotkaniu diagnostycznym rodzic wypełnia Kwestionariusz – zawiera on pytania dotyczące rozwoju dziecka począwszy od okresu prenatalnego, poprzez okres niemowlęcy do aktualnych problemów zdrowotnych oraz pytania dotyczące komunikacji i trudności w uczeniu się. Na podstawie wyników uzyskanych przez pacjenta przygotowywany jest indywidualny program ćwiczeń. Zaleca się, by sesje treningowe odbywały się 3 razy w tygodniu, przy czym każda z nich trwa ok. 25 – 30 min. Jeden etap treningu trwa około dwa miesiące. Młodsi pacjenci (4- w dniach, kiedy nie wykonują sesji słuchowych, realizują ćwiczenia z zakresu integracji międzypółkulowej, podczas których utrwalane są schemat ciała, orientacja w przestrzeni, ćwiczenia równoważne, koordynacja słuchowo-wzrokowo-ruchowa oraz ćwiczenia ruchowe połączone ze stymulacją wyższych funkcji słuchowych. Program ćwiczeń pozwala na dostosowanie ich tempa oraz stopnia trudności do potrzeb pacjenta – trening, w przypadku dzieci może być prowadzony w domu, pod kontrolą rodzica lub w gabinecie terapeuty. Rodzic w trakcie treningu jest jak trener na siłowni – wspiera i motywuje dziecko do działania. Stopień trudności zadań jest dobrany adekwatnie do możliwości dziecka i zmienia się w sposób adaptacyjny, tak aby zadanie nie było zbyt łatwe, ani zbyt trudne. Program treningowy zawiera bogaty, dostosowany dla różnych grup wiekowych materiał słowny, opowiadania, wiersze, zagadki. Neuroflow ® jest treningiem usprawniającym procesy komunikowania i uczenia się. PRZYGOTOWANIE DO – BADANIE PRZETWARZANIA SŁUCHOWEGO Przed badaniem diagnostycznym przetwarzania słuchowego , konieczne jest wykonanie badanie słuchu. Badanie przetwarzania słuchowego Warszawa mgr Ewa Rycombel Terapeuta zaburzeń przetwarzania słuchowego metodą Neuroflow ® ATS CENNIK – badanie przetwarzania słuchowego Warszawa Diagnoza w kierunku zaburzeń przetwarzania słuchowego APD – 300,00 zł – Uwaga: Spotkanie diagnostyczne trwa ok. 90 min. (nie obejmuje badania słuchu) Diagnoza w kierunku zaburzeń przetwarzania słuchowego APD – 550,00 zł – badanie dla rodzeństwa Uwaga: dzieci diagnozowane są osobno. Spotkanie diagnostyczne trwa ok. 2 x 90 min. (nie obejmuje badania słuchu) Konsultacja – instruktaż do ćwiczeń ruchowych (opartych o terapię bilateralną) wspierających terapię przetwarzania słuchowego – czas trwania do 60 min – 180 zł Konsultacja dla rodzica – zaburzenia przetwarzania słuchowego u dziecka – czas trwania 30 – 45 min – 150 zł Konsultacja dla rodzica – zaburzenia przetwarzania słuchowego u dziecka – czas trwania do 30 min – 100 zł Rediagnoza Neurolfow ATS ( po I,II,III etapie) – 270 zł Dzień Dobry Pani ProfesorJestem mamą 9 letniego chłopca. Syn urodził się w 37 tygodniu ciąży przez cc. Zabieg był spowodowany nieprawidłowym ułożeniem dziecka ponadto podczas porodu okazało się, że bł owinięty pępowiną. dostał 10 punktów w skali Apgar. Późno zostało zdiagnozowane obniżone napięcie mięśniowe, nie był rehabilitowany jako niemowlę. Syn od 5 lat korzysta z terapii Integracji sensorycznej stwierdzono u niego silną nadwrażliwość słuchową i dotykową. Ze względu na swoje deficyty zaburzenia emocjonalne, niedojrzałość emocjonalną, obniżoną sprawność manualną został odroczony od obowiązku szkolnego i poszedł do pierwszej klasy w wieku 7 lat. W pierwszej klasie miał poważne kłopoty z nauką czytania i pisania nie dokonuje analizy i syntezy wyrazów. Wychowawca w związku z tym podjął decyzję o nauce dziecka metodą sylabową. Wychowawczyni sugerowała, że Szymon być może należałoby zdiagnozować upośledzenie syn był badany przed pierwszą klasą dwukrotnie (w związku z odroczeniem) oraz w drugiej klasie w związku z jego trudnościami w nauce i z badań psychologicznych wynika, że jest w normie intelektualnej. Badaliśmy również w poradni audiologicznej słuch i z medycznego punktu widzenia słyszy poprawnie to z badań wynika, że jest zaburzona uwaga słuchowa oraz centralne przetwarzanie czyli w klasie drugiej chłopiec czyta wolno metodą sylabową rozumie przeczytany przez siebie tekst ( ma jeszcze kłopot ze zlepkiem spółgłosek ale coraz mniejszy) ale niestety nie pisze samodzielnie z pamięci. W edukacji matematycznej radzi sobie dosyć sprawnie ale ma bardzo wolne tempo pracy często "wyłącza się na lekcji", jest bardzo zaburzony emocjonalnie z trudem nawiązuje relacje z rówieśnikami i niestety ma bardzo niską samoocenę mimo naszego wzmacniania. Wychowawca sugeruje nauczanie indywidualne ale nie wiem czy są podstawy i czy nie zrobimy mu tym większej krzywdy (faktem jest, że dobrze pracuje w sytuacji jeden na jeden)Dodam, że szkoła robi wiele dla mojego dziecka ma terapię metodą Tomatisa oraz metodę Warnkego ma mieć też zajęcia z psychologiem. Dodatkowo chodzi też dwa razy w tygodniu na terapię sugeruje pozostawienie go w klasie się jak jeszcze mogłabym pomóc mojemu dzieckuPozdrawiamMałgorzata

centralne zaburzenia przetwarzania słuchowego forum